همه چیز درباره کلارینت

کلارینت یکی از مهم‌ترین سازهای دنیای موسیقی است. سازی بسیار مقرون‌به‌صرفه و قابل حمل از گروه سازهای بادی چوبی است که شکلی لوله‌مانند دارد. با دمیدن در آن و پوشاندن سوراخ‌ها با انگشتان نواخته می‌شود. صدایی روشن و زیر دارد و لحنی شاد نیز به همراه می‌آورد.

کلارینت برای هنرجویان و نوازندگان تازه‌کار مناسب است، اما معمولاً برای آن‌ها مدل استاندارد Bb پیشنهاد می‌شود. کلارینت کاربرد گسترده‌ای در گروه‌های بادی، ارکسترها و گروه‌های جاز دارد. به همین دلیل جایگاهی محکم در بسیاری از گونه‌های مختلف موسیقی دارد. هم برای موسیقی کلاسیک مناسب است و هم برای جاز، بلوز یا موسیقی مدرن.

در موسیقی محلی ترکیه و بالکان، کلارینت را کلارینت سل یا کلارینت ترکی می‌نامند که کاربرد فراوانی دارد. سیستم انگشت‌گذاری آن با بقیه فرق دارد. از ساختن موسیقی لذت ببرید! 

کلارینت ممکن است بدنه‌ای پلاستیکی و بست فلزی قابل تنظیم با کلیدهای نیکلی داشته باشد، با پرتاب صدای قوی و پاسخ نرم و دقیق. کلارینت‌های حرفه‌ای معمولاً از چوب سخت آفریقایی ساخته می‌شوند. اجزای کلارینت عبارت‌اند از دهانی، بست، لوله بالایی، لوله پایینی و کاسه انتهایی. به همین دلیل نواختن کلارینت لذتی واقعی است. 

اگر می‌خواهید همه چیز درباره کلارینت را بدانید، به خواندن ادامه دهید.

کلارینت چیست؟

کلارینت سازی بادی چوبی است. یوهان کریستوف دنر آن را در آغاز قرن هجدهم ابداع کرد. شبیه به شالومو بود که در محدوده‌های بم خوش‌صدا بود، و کلارینت نیز هم در محدوده بم و هم در محدوده زیر صدایی پرمایه دارد. با این حال کلارینت به معنای شیپور کوچک است، زیرا واژه "clarino" به معنای شیپور است. 

کلارینت تا قرن هجدهم تنها دو کلید داشت و پس از آن کلیدهای بیشتری به آن افزوده شد. بدین ترتیب کلارینت صداهای ویژه خود را گسترش داد و آسان‌تر نواخته شد. از مواد گوناگونی ساخته شده است، اما پرکاربردترین ماده چوب شمشاد است. کلارینت استاندارد را کلوزه در قرن نوزدهم بر پایه سیستم بوهم ساخت. 

برای ساخت کلارینت از چوب گرنادیلا استفاده می‌شود. گرنادیلا چگالی بیشتری دارد و از شمشاد مناسب‌تر است. این نوع چوب با نام‌های Brya ebenus، cocuswood یا آبنوس هند غربی نیز شناخته می‌شود. اما کلارینت‌های پلاستیکی در برابر باران و آفتاب مقاوم‌ترند. با این حال بیشتر نوازندگان کلارینت نمونه چوبی را ترجیح می‌دهند، زیرا صدای آن پرمایه‌تر است.

هرچند ممکن است در موسیقی ترکی و یونانی کلارینت‌های فلزی بیابید که صدایشان با نمونه‌های چوبی یا پلاستیکی بسیار فرق دارد، این تفاوت به‌سختی به گوش می‌آید. کلارینت‌های فلزی به دلیل نازکی بدنه از بقیه سبک‌ترند.

شاید این را هم بپسندید: سازهای موسیقی ترکی

انواع کلارینت

انواع کلارینت اندازه‌ها و صداهای گوناگونی دارند. اما سازهایی مشابه‌اند، مانند کلارینت پیکولو، کلارینت باس و کلارینت کنترباس. تفاوت‌های اندکی میان آن‌ها هست. چند نوع کلارینت وجود دارد، مانند کلارینت Bb، کلارینت Eb و کلارینت‌های بزرگ‌تر و باس.

همه انواع کلارینت عبارت‌اند از کلارینت Bb، کلارینت Eb، کلارینت C، کلارینت A، کلارینت D، کلارینت باست، کرن باست، کلارینت باس، کلارینت کنترا آلتو و کلارینت کنترباس.

انواع کلارینت می‌توانند اندازه یکسانی داشته باشند اما لوله‌هایی با طول‌های متفاوت. کلارینت‌های سوپرانو از لوله C که کوتاه‌ترین است تا لوله G که بلندترین است گسترده‌اند. افزون بر این، کلارینت سوپرانو با لوله Bb و کلارینت سوپرانو با لوله A امروزه محبوب‌ترین‌ها به نظر می‌رسند.

چگونه کلارینت بنوازیم؟

کلارینت اساساً با دمیدن در آن نواخته می‌شود. سپس سوراخ‌ها را با انگشتانتان می‌پوشانید و باز می‌کنید. نواختن کلارینت از سازهای دیگر دشوارتر نیست. نخست می‌توانید بدمید و صدا را پیدا کنید. اگر یاد بگیرید چگونه صدا را بیرون بیاورید، از آن لذت خواهید برد.

صدای کلارینت به شما بستگی دارد. پس گام به گام نواختن را آغاز می‌کنید. پس از آنکه یک نت را آموختید، به سراغ نت دیگری می‌روید. اجزای کلارینت مانند زبانه، دهانی و بشکه برای یادگیری نواختن اهمیت دارند.

کلارینت مانند ساکسیفون، باسون و ابوا سازی زبانه‌دار است. زبانه به هوا امکان می‌دهد از درون کلارینت عبور کند و لرزش هوا را به تولید صدا تبدیل می‌کند.

پاکیزه بودن کلارینت اهمیت دارد. باید به چند نکته توجه کنید، مانند دور نگه داشتن رطوبت از کلارینت یا خراب نکردن نمدهای زیر کلیدها. کلارینت را می‌توان مرتب تمیز کرد و نگهداری از آن آسان است. زبانه باید از کلارینت جدا و در جعبه پلاستیکی خود نگهداری شود. اگر کلارینت میان تمرین یا نواختن بیرون می‌ماند، می‌توان آن را روی پایه ویژه کلارینت گذاشت که کمک می‌کند نیفتد یا از جایی که رهایش کرده‌اید سر نخورد.

کلارینت چون از چوب ساخته شده است به تغییرات دما حساس‌تر است. تغییرات سریع می‌تواند بدنه کلارینت را ترک بیندازد. کلارینت خود را از آن دور نگه دارید. اگر سازی چوبی دارید، به عوامل زیان‌بار توجه کنید. برای هنرجویان کلارینت ابونیتی توصیه می‌شود.

اگر چند نکته برای یادگیری نواختن سازها می‌خواهید می‌توانید روی پیوند زیر کلیک کنید: 
https://salamuzik.com/blogs/news/learn-a-new-instrument