Setar perski to długogryfowy instrument szarpany o subtelnym, intymnym brzmieniu. Ma niewielki drewniany korpus, ruchome progi i cztery metalowe struny ułożone w trzech chórach. Tradycyjnie gra się paznokciem prawego palca wskazującego.
Jak brzmi dobry setar?
Powinien reagować nawet na lekki dotyk, brzmieć ciepło i wyraźnie oraz zachowywać równowagę w całym zakresie gryfu. Ozdobniki i tremolo nie powinny stawać się ostre ani metaliczne.
Na co zwrócić uwagę?
- Korpus i płyta wierzchnia: tradycyjnie wykonywane z sezonowanego drewna morwowego.
- Gryf: powinien być prosty, wygodny i prawidłowo ustawiony.
- Ruchome progi: umożliwiają dostosowanie interwałów muzyki perskiej.
- Mostek i wysokość strun: wpływają na wygodę, intonację i czystość dźwięku.
- Kołki: zarówno tradycyjne drewniane, jak i precyzyjne mechanizmy muszą działać stabilnie.
Model dla początkującego czy profesjonalny?
Dla początkujących najważniejsze są wygodna akcja strun, stabilny strój i równomierna reakcja. Bardziej zaawansowani muzycy zwykle szukają większej głębi brzmienia, czułości dynamicznej i wyrafinowanego wykonania lutniczego.
Pielęgnacja
Przechowuj setar w futerale, z dala od słońca, grzejników i nawiewów klimatyzacji. Struny i gryf czyść miękką, suchą ściereczką. Po założeniu nowych strun instrument przez pewien czas może wymagać częstszego strojenia.