Pek çok ülkeye yayılmış olsa da en yaygın olarak İran, Azerbaycan, Ermenistan ve Türkiye'nin klasik müziğinde kullanılır. Çalgının yapısı her ülkede biraz farklıdır. Ayrıca Kamanche, Kamancheh, Kemanche ya da Kemancha gibi farklı adlarla da anılır. Çalgı hem halk müziğinde hem de klasik müzikte çalınır.
Yumuşak ve kulağa hoş gelen tınısı, kemançeyi solo ve topluluk icrası için uygun bir çalgı yapar. İcracı kemançeyi dizine dayar; yayı yönlendirmek yerine çalgıyı yaya doğru çevirir. İcra sırasında istenen sesi elde etmek için parmaklarını yay kılı ile yayın ahşap kısmı arasına sokar.
Kemançenin etkisi Orta Doğu ile sınırlı değildir. Yıllar içinde Avrupa'dan pek çok sanatçının ilgisini çekmiştir. Yalnızca kemançe çalmayı öğrenmek için Türkiye, İran ve Ermenistan gibi ülkelere giden sanatçılarla ilgili pek çok hikâye anlatılır. Kemançe dünyanın pek çok farklı yerinden sevgi ve ilgi görmüş; bu sevgi, çalgının UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri'ne alınmasıyla taçlanmıştır.
