Kudüm, kökeni Anadolu'ya dayanan, Klasik Türk Müziği'nin en önemli vurmalı çalgılarından biridir. Ney, rebap ve halile ile birlikte Mevlevi müziğinin temel çalgılarındandır. Geçmişte bu çalgı genellikle dinî törenlerde, özellikle de çok önemli bir yere sahip olduğu mehter müziğinde çalınırdı. Kudümün tarihi Mevlevi kültürüne dayanır. Kudüm önce Mevleviler tarafından dinî törenlerde çalınmak üzere kullanılmış, daha sonra geliştirilmiştir. 20. yüzyıla doğru Klasik Türk Müziği'nde yerini almıştır. Kudüm özellikle Klasik Türk Müziği'nde ve Tasavvuf Müziği'nde kullanılır.
Farklı büyüklükteki, yan yana yerleştirilmiş iki ayrı çanak biçimli gövdenin üzerine deve ya da keçi derisi gerilerek oluşturulur. Zahme adı verilen yumuşak veya orta yumuşaklıkta tahta tokmaklarla çalınır. Gövdeyi oluşturan iki çanak dövme bakırdan ya da ahşaptan yapılır. Kudümü oluşturan küçük davulların çapı yaklaşık 28–30 santimetre, yüksekliği ise yaklaşık 16 santimetredir. Bu davullar aşağıya doğru daralır ve yarım küreyi andırır. İki çanağın boyutlarının birbirinden farklı olmasının nedeni, icra sırasında farklı tınılar elde etmektir. Kudümün yere temas ederek tınısının değişmesini önlemek ve çalana icrayı kolaylaştıracak bir eğim vermek için gövdenin altına simit adı verilen içi boş silindirler yerleştirilir. Kudümün metal gövdesi genellikle deriyle kaplanır; böylece tiz seslerin önüne geçilir.